مردي كه نامه هاي زيادي داشت

پاي نامه، صد و چهل هزار امضا بود.

نوشته بود: "بشتاب، ما چشم به راه تو هستيم".
نوشته بود: "براي آمدنت آماده ايم و ديگر با واليان شهر نماز نمي خوانيم".
نوشته بود: "ميوه ها رسيده و باغ ها سبز شده. منتظرت هستيم"

نامه در دستشهايش. وسط بيابان روبه روي سپاهي كه راهش را بسته بودندايستاد:

"كسي را كشته ام خونش را بخواهيد؟ مالي را برده ام؟ كسي را زخمي كرده ام؟".

بي دليل هلهله كردند.
گفت: "مردم كوفه مرا دعوت كرده اند. اين نامه ها ...".

صداهاي بي معني و نامفهوم در آوردند تا صدايش نرسد.

جلوتر آمد تا صورتهايشان را ببيند و ناكهان ساكت شد:
"شبث ابن ربعي؟! حجار ابن اجبر؟! قيس ابن اشعث؟!"